Zygfryd Berezecki
Biografia
Urodził się w Chełmie w 1907 roku w rodzinie o tradycjach patriotycznych. Rodzice prowadzili zakład masarski i zajmowali się rolnictwem. Od młodości interesował się teatrem, tańcem, śpiewem i harcerstwem. Po maturze w 1927 r. wstąpił do Seminarium Duchownego w Lublinie, gdzie był członkiem Sodalicji Mariańskiej oraz Koła Starszych Harcerzy Alumnów jako bibliotekarz. W 1932 r. przyjął święcenia kapłańskie z rąk bp. Mariana Fulmana.
Po święceniach pełnił funkcje kapelana Chełmskiego Hufca w Siekierzycach nad Zbruczem i był nauczycielem religii w szkole w Lublinie. Kierował organizacjami patriotycznymi i religijnymi młodzieży. W 1937 r. został ojcem duchownym Niższego Seminarium Duchownego w Lublinie i mieszkał w gmachu Gimnazjum Biskupiego, dopóki budynek nie został zajęty przez Niemców jesienią 1939 r. Ostrzeżony przed zamiarami aresztowania księży, przeniósł się do Chełma, do domu u matki przy Reformackiej, gdzie schronili się także inni księża.
Wysiedlone z Wołynia osoby i uciekinierzy z obozów otrzymywali od niego pomoc charytatywną. Angażował się w akcje: harcerskie zapasy żywności, kompletowanie apteczek i wysyłanie paczek jeńcom, organizowanie dla biednych i opuszczonych dzieci kromki chleba. Pracował w RGO i wspierał ludzi poszkodowanych. W 1939 objął obowiązki wikariusza parafii Mariackiej w Chełmie i pracował jako prefekt w szkolnictwie jawnym, jednocześnie prowadząc tajne komplety religijne na poziomie gimnazjalnym. W swoim domu przez pewien czas przechowywał także obraz Matki Bożej Chełmskiej z katedry na Górze.
Po wojnie w 1946 r. udzielał pomocy aresztowanym i więźniom, nadal działał w pracy społeczno-patriotycznej. Został zwolniony z obowiązków duszpasterskich i poświęcił się nauczaniu w szkołach oraz pracy z młodzieżą w organizacjach religijnych, takich jak Sodalicja Maryjska i Koła Ministrantów. Stosował metodykę harcerską w pracy z ministrantami, dzieląc ich na zastępy, wyznaczając stopnie i prowadząc zbiórki. W latach 50. opiekował się Kołem Starszych Ministrantów na Górce i uczył religii. Duży wpływ na jego postawę mieli odważne kazania ks. Józefa Dziekana w kościele Rozesłania Apostołów w Chełmie.
W 1954 r., po usunięciu ze szkół nauczania religii i represjach wobec patriotycznych księży, ks. Berezecki został zwolniony z obowiązków katechety i przeszedł na emeryturę. Mimo nacisku UB przyjął nominację na administratora kościoła Rozesłania świętych Apostołów w Chełmie, broniąc obrazu na bramie kościoła i pomagając więźniom politycznym. Po obsadzeniu parafii przez stałego proboszcza pozostał w niej jako wikariusz.
Od 1957 r., po wprowadzeniu religii do szkół, pracował jako prefekt i przekazywał dochody na Seminarium Duchowne w Lublinie i na KUL oraz na odbudowę katedry lubelskiej. W 1961 r. zaproponowano mu objęcie probostwa w Kijanach, lecz ze względu na zły stan zdrowia i konieczność opieki nad domem rodzinnym nie przyjął propozycji.
W nocy z 27 na 28 lutego 1963 r. zmarł w opinii świętości, samotnie, prawdopodobnie na zawał serca. Pochowano go na cmentarzu w Chełmie przy ul. Lwowskiej.
Dnia 21 października 2005 r. został wybrany patronem Gimnazjum nr 2 w Chełmie; bp Mieczysław Cisło poświęcił i odsłonił pamiątkową tablicę na murach budynku szkoły. Podobna tablica z jego zdjęciem znajduje się również w kościele Rozesłania Apostołów w Chełmie.