Anatolij Anatoljewicz Raftopułło

Anatolij Anatoljewicz Raftopułło (ros. Анатолий Анатольевич Рафтопулло) urodził się 5 kwietnia 1907 w Chełmie. W 1914 wraz z rodzicami przeniósł się na Krym, a podczas wojny domowej w Rosji został sierotą. Od 1924 pracował w rezerwacie w obwodzie chersońskim, gdzie ukończył szkołę wiejską, a w 1926 kursy traktorzystów, później pracował jako traktorzysta w sowchozie niedaleko Eupatorii. W październiku 1929 został powołany do Armii Czerwonej, służył w 54 samodzielnym szwadronie kawalerii w 9 Dywizji Kawalerii w Humaniu, a od września 1930 do maja 1931 pełnił funkcję pomocnika dowódcy plutonu i starszyny szwadronu. W kwietniu 1934–1935 był dowódcą plutonu czołgów, a w 1937 ukończył szkołę wojsk pancernych w Uljanowsku. Następnie został dowódcą plutonu czołgów w 23 Brygadzie Zmechanizowanej na Dalekim Wschodzie. W 1938 brał udział w walkach nad jeziorem Chasan, a wkrótce potem został zwolniony z armii. W kwietniu 1939 przywrócono go do służby i mianowano dowódcą kompanii czołgów 36 Brygady Pancernej w Kijowskim Specjalnym Okręgu Wojskowym. W składzie tej brygady uczestniczył w wojnie z Finlandią 1939–1940, a w kwietniu 1940 został dowódcą batalionu czołgów średnich 30 pułku czołgów 15 Dywizji Pancernej Kijowskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego; latem 1940 brał udział w aneksji Besarabii przez ZSRR. Od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami, walcząc w obronie Zachodniej Ukrainy i potem w obwodzie orłowskim. Był w składzie 4 Brygady Pancernej dowodzonej przez Michaiła Katukowa. 16 października 1941 w okolicy Ilkowa jego batalion czołgów zadał duże straty wrogowi, niszcząc 43 czołgi; Raftopułło został ranny odłamkiem miny i wysłany do szpitala. 21 lutego 1942 w walkach near Rżewa ponownie został ranny. Po leczeniu w maju 1942 został skierowany do sztabu Wojsk Stalingradzkiego Okręgu Wojskowego, a od września 1942 – Frontu Stalingradzkiego, brał udział w bitwie pod Stalingradem. W 1943 objął stanowisko dowódcy batalionu szkolnego w szkole wojsk pancernych w Uljanowsku. W 1949 ukończył Wyższą Szkołę Wojsk Pancernych im. Mołotowa w Leningradzie, a w 1955 zwolniono go do rezerwy. Mieszkał w Kijowie, gdzie zmarł i został pochowany.