Janusz Szreniawski
Biografia
Janusz Szreniawski urodził się w 1910 roku w Chełmie Lubelskim. W 1935 roku ukończył Politechnikę Warszawską uzyskując dyplom inżyniera mechanika. Po studiach pracował w Mechanicznej Stacji Doświadczalnej Politechniki Lwowskiej, a następnie kierował odlewniami w przemyśle przez kilkanaście lat. W 1950 roku rozpoczął pracę na Politechnice Łódzkiej, a od 1953 roku poświęcił się całkowicie pracy naukowej.
W 1959 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1967 profesora zwyczajnego. Jego działalność naukowa koncentrowała się na technologii wytwarzania odlewów. Do czasu uzyskania tytułu opracował 5 prac inżynierskich z zakresu konstrukcji i technologii zakładów, w tym projekt wstępny pierwszej polskiej odlewni zmechanizowanej w Łodzi.
Dorobek obejmuje 225 publikacji, w tym 4 książki. Uzyskał 16 patentów, z których większość wdrożono w produkcji przemysłowej. Największe efekty ekonomiczne odnoszono do patentów dotyczących żeliw stopowych na gniazda i prowadnice zaworowe do silników samochodowych.
Pełnił szereg funkcji: prodziekana (1956–1958) i dziekana Wydziału Mechanicznego PŁ (1962–1964), kierownika Katedry Technologii Metali, dyrektora Instytutu Materiałoznawstwa i Technologii Metali. Był założycielem w Łodzi Stowarzyszenia Odlewników Polskich, a następnie przez wiele lat jego przewodniczącym. Był również wieloletnim członkiem Komitetu Hutnictwa PAN oraz członkiem Komitetu Budowy Maszyn PAN. Został wpisany do honorowej Księgi Zasłużonych Techników Łodzi. W roku 1980 przeszedł na emeryturę.
Został pochowany na cmentarzu św. Antoniego na Mani (kwatera 26, rząd 23, grób 39).