Wacław Mrozowski
Biografia
Pochodził z rodziny chłopskiej (syn Antoniego Mrozowskiego i Marii z Falkowskich). Ukończył Gimnazjum im. Stefana Czarnieckiego w Chełmie oraz seminarium nauczycielskie (matura w 1934) i wyjechał do Warszawy. Był redaktorem szkolnego pisma Spójnia i członkiem komitetu redakcyjnego Kuźni Młodych. Współpracował tam w latach 1934–1936 z teatrem Reduta.
Pełnił funkcję sekretarza wydawnictw Związku Nauczycielstwa Polskiego, ale został zwolniony po procesie Płomyka (przemycanie w pismach dla dzieci treści komunistycznych; w procesie oskarżoną była też Wanda Wasilewska).
W 1939 przeniósł się do Radomia i pracował tam w fabryce Ericssona. Po śmierci Józefa Czechowicza zaopiekował się jego spuścizną literacką (zarzucano mu nawet przywłaszczenie).
W czasie okupacji niemieckiej był więziony przez pół roku przez Gestapo (1944).
Po zakończeniu II wojny światowej osiedlił się na Dolnym Śląsku, gdzie organizował Ludowy Instytut Literacko-Naukowy w Szczawnie-Zdroju i kierował dolnośląskim oddziałem Pioniera, a w 1950 przeniósł się do Łodzi.
Pracował tam w bibliotece na Widzewie, a w latach 1961–1962 był sekretarzem łódzkiego oddziału Związku Literatów Polskich. Pochowany jest na Starym Cmentarzu przy ul. Ogrodowej.