Wiesław Zdzisław Koszela
Biografia
Wiesław Zdzisław Koszela urodził się 8 listopada 1936 roku w Chełmie w rodzinie Władysława (zm. 1964) i Marii Koszelów. Podczas II wojny światowej przebywał na terenach nadbużańskich u dziadka prowadzącego młyn wodny. Po zakończeniu wojny wrócił do Jeleniej Góry, gdzie mieszkał w latach 1948–1954.
Po zakończeniu nauki w Szkole Podstawowej nr 4 i Gimnazjum im. Stefana Żeromskiego w Jeleniej Górze studiował dziennikarstwo na Wydziale Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego, pod opieką profesora Stanisława Mackiewicza. Po studiach podjął pracę dziennikarską. W latach 60. pracował w redakcjach na Wybrzeżu Gdańskim, a następnie był dziennikarzem pism Życie Warszawy, Azoty w Kędzierzynie-Koźlu oraz Siarka w Tarnobrzegu.
W 1974 wraz z żoną Bogumiłą został dziennikarzem Gazety Sanockiej – Autosan w Sanoku i pełnił funkcję redaktora naczelnego od 1974 do 1990. Publikował artykuły podpisując się własnym imieniem i nazwiskiem lub inicjałami. Był także korespondentem PAP w Tarnobrzegu i Sanoku oraz współtwórcą publikacji Autosan. Był poetą, prozaikiem i publicystą, członkiem Stowarzyszenia Dziennikarzy RP i związanym z opozycją w okresie PRL.
Działał w PZPR, pełnił funkcje szkoleniowe w Autosanie i działał w Miejskim Komitecie Frontu Jedności Narodowej w Sanoku. W czasie stanu wojennego był zaangażowany w PRON i OKON, a w Sanoku przewodniczył delegatom na zjazd PRON i był członkiem Tymczasowej Miejskiej Rady PRON. Po latach Edward Zając opisał Koszelę jako postać pamiętaną w Sanoku ze względu na kontrowersyjne artykuły publicystyczne.
Zmarł 15 maja 1993 roku w Sanoku w wieku 57 lat na skutek ostrego zapalenia płuc połączonego z niewydolnością krążenia. Jego żona Bogumiła Koszelowa zmarła 2–3 maja 1994. Zostali pochowani początkowo na cmentarzu Centralnym w Sanoku, a w 1994 ich szczątki przeniesiono na cmentarz w Głogowie-Brzostowie.
W dorobku posiadał tomiki poezji oraz liczne publikacje, m.in. Drewno moje powszednie (1963), Bieszczadzka ballada (1979) i Tylko horyzont wokół i rdzeń pustki... (1981).