Rachmiel Brandwajn
Biografia
Rachmiel Brandwajn urodził się 16 stycznia 1913 roku w Chełmie. Był jednym z pierwszych pokoleń całkowicie zintegrowanych z rodziną wywodzącą się z Brodów pod Lwowem. W młodości uznano go za utalentowanego ucznia, a dzięki wsparciu dyrektora szkoły kontynuował naukę mimo problemów finansowych.
W 1938 roku studiował chemię na stypendium we Francji, lecz został wyrzucony z powodu działalności komunistycznej. W 1939 roku, podczas studiów w Warszawie, poznał Lubę Goldziuk (ur. 1910 w Łomży); para pobrała się w 1941 roku. W 1941 roku wstąpił do Armii Czerwonej, a w 1944 przeszedł do Armii Berlinga. Po zakończeniu wojny w 1945 roku udali się do brytyjskiej strefy okupacyjnej, a następnie trafili do obozu w Bergen-Belsen.
Po wojnie Brandwajn obronił doktorat La langue et l’esthétique de Proudhon (1947, Uniwersytet w Getyndze) i został docentem Uniwersytetu Wrocławskiego. Dalsza kariera prowadziła go na Uniwersytet Warszawski, gdzie w Katedrze Języków i Literatur Romańskich pracował jako profesor (początkowo pomocniczy, od 1955 pełnoprawny profesor). Jednym z jego doktorantów był Wojciech Karpiński. W latach 50. rodzina borykała się z problemami finansowymi, a Brandwajn leczył się z gruźlicy, tracąc jedno płuco.
W 1967 roku otrzymał nagrodę indywidualną II stopnia Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego za szczególne osiągnięcia w badaniach naukowych. W wyniku antysemickiej nagonki władz komunistycznych w marcu 1968 r. cała rodzina Brandwajnów wyemigrowała do Izraela, gdzie Brandwajn został profesorem na uniwersytetach w Tel Awiwie i Jerozolimie.
W czasie pobytu w obozie dipisów urodziły się ich synowie Włodzimierz (ur. 1946) oraz Aleksander (ur. 1948). Z wyjątkiem Brandwajna i jednego z jego wujów, nikt z rodziny jego żony nie przeżył niemieckiej okupacji. W 1998 roku zmarła jego żona Luba Brandwajn.
Brandwajn był także tłumaczem i redaktorem licznych przekładów i opracowań z literatury francuskiej XVII wieku, a jego prace obejmowały m.in. La langue et l’esthétique de Proudhon, Saint-Simon i saint-simoniści, Cyrano de Bergerac wśród libertynów i pedantów, Twarz i maska o Moliera, Świętoszek oraz Corneille i jego Cyd.