Krzysztof Pytel
Biografia
Krzysztof Pytel urodził się 15 maja 1945 roku w Chełmie. Był polskim szachistą, trenerem i dziennikarzem szachowym, od 1989 reprezentował Francję, a od 1975 posiadał tytuł mistrza międzynarodowego.
Fascynację szachami rozwinął w wieku młodzieńczym; w wieku 10 lat poznał grę, a w 15 roku życia został mistrzem miasta. W 1964 i 1965 roku zdobył tytuły mistrza Polski juniorów do 20 lat. W latach 1966–1982 odniósł sukcesy w szachach korespondencyjnych, zdobywając złoty i srebrny medal w mistrzostwach Polski.
Na arenie międzynarodowej zadebiutował w 1968 roku. Do 1985 roku 13-krotnie brał udział w finałach mistrzostw Polski, dwukrotnie zostając mistrzem: we Wrocławiu w 1972 i w Gdyni w 1973. Czterokrotnie reprezentował Polskę na olimpiadach szachowych (1972, 1974, 1978, 1984), a także brał udział w Drużynowych Mistrzostwach Europy w Bath w 1973, gdzie Polska zajęła IV miejsce.
W latach 1966–1982 zdobył dziesięć medali drużynowych mistrzostw Polski, w tym dwa złote (1966, 1982). W 1972 zakwalifikował się do turnieju strefowego we Vrnjackiej Banji, lecz wyjazd nie doszedł do skutku z powodu epidemii ospy w Jugosławii.
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 lipca 1994 roku, wynoszący 2500 punktów, co dało mu 6. miejsce wśród francuskich szachistów.
Po zakończeniu aktywnej kariery został trenerem i dziennikarzem szachowym, autorem licznych książek o szachach, w tym znanego traktatu o końcówkach Rubinstein, czyli o sztuce rozgrywania końcówek.